BDS : Bangkok Drums Society

     ถ้าพูดถึงเรื่องเทคนิค ความเร็ว Power หรือจะเป็นความสามารถในการผสมผสานเทคนิคสร้างสรรค์ Solo อันน่าทึ่ง คงต้องยกให้ Buddy Rich ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นมือกลองที่ยิ่งใหญ่ที่ของโลก

    แม้ว่ามือกลองคนอื่นๆในยุคเดียวกับ Rich จะมีการพัฒนารูปแบบแปลกใหม่ต่างๆในการตีกลอง แต่ในความเป็นจริงแล้ว ไม่มีผู้ใดที่จะมีฝีมือเทียบเท่า Rich ได้เลย แม้ในช่วงแรกๆของอาชีพมือกลองของเขา

    ยอดอัจฉริยะ Buddy Rich เริ่มต้นตีกลองเมื่ออายุได้ 18 เดือนใน Vaudeville โดยในตอนนั้นเขาได้ใช้ชื่อว่า "Traps, the Drum Wonder" ซึ่ง Rich เองนั้นฝึกฝนการตีกลองด้วยตัวเอง และตลอดระยะเวลาในช่วงเด็กนั้น Rich ได้ทำการแสดงที่ Vaudeville อีกทั้งยังพัฒนาฝีมือการร้องเพลงและการเต้นแท๊ปควบคู่กับการตีกลองไปด้วย อย่างไรก็ตาม กลองนั้นก็ยังถือว่าเป็นสิ่งที่ Rich ยึดถือเป็นเป้าหมายของชีวิต

    ในปี 1938 นั้นเองที่ Rich ได้เริ่มรู้จักเพลงแจ๊ส และเริ่มเล่นวงกับ Joe Marsala หลังจากนั้น Rich ก็หันมาทุ่มเทให้กับวง Bunny Berigan's orchestra

    ในปี 1939 โดยทำวงร่วมกับ Artie Shaw (ในช่วงนั้น วงดนตรีแจ๊สส่วนมากจะเป็นแนว Swing นำโดยนักคลาริเน็ต)

    ตลอดช่วงปี 1939-1945 นั้น Rich ได้ร่วมงานกับ Tommy Dorsey และในช่วงนี้เองที่ Rich พัฒนามาถึงจุดที่เรียกว่าเป็นราชาแห่งกลองในสมัยนั้น เรียกว่าทำเอาบัลลังค์ของ Gene Kupra นั้นสั่นคลอนทีเดียว

    ต่อมา Rich ได้ตั้งวงที่เล่นในแนว Bob ในช่วงปี 1945-1947 หลังจากนั้นก็ออกทัวร์กับ Jazz at the Philharmonic อีกทั้งยังร่วมบันทึกอัลบัมกับศิลปินแจ๊สนับไม่ถ้วนของค่าย Verve ในช่วงปี 1950s (รวมถึง Charlie Parker, Lester Young, Art Tatum และ Lionel Hampton) และศิลปินชื่อดังอย่าง Les Brown, Charlie Ventura, Tommy Dorsey และ Harry James

    Rich ประสบปัญหาเรื่องโรคหัวใจในปี 1959 ซึ่งทำให้ตัวเขาเองต้องเปลี่ยนมาเป็นนักร้อง แต่ว่า Rich เองก็ไม่เคยคิดที่จะเลิกตีกลอง ซึ่งในปี 1966 นั้น Rich ได้เอาชนะโรคหัวใจเลยตั้งวงดนตรีแบบ Big Band ของเขาเองตลอดช่วง 20 ปีสุดท้ายของ Rich แม้ว่าโรคเรื้อรังจะกำเริบอีกครั้งในปี 1983 แต่ยามที่บรรเลงดนตรี Rich จะทุ่มเททั้งหมดที่ตัวเขามีให้กับดนตรีที่เขาเล่นออกมาเสมอจวบจนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต

ที่มา : www.drummerworld.com